Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Prowadź mnie,
jak jacht po oceanach nieba.
Prowadź mnie
po sztormach i pustkach tego świata.
Prowadź mnie,
gdy będę zraniona
szukała naprawy.
Prowadź mnie,
gdy już sama płynąć
nie będę umiała.
Naprawiaj,
czyść i pielęgnuj,
dbaj o każdy detal.
Prowadź mnie nawet wtedy,
gdy sama już tego nie będę chciała.
Gdy będę stawiała się
i kłóciła z falami.
Prowadź mnie,
bo tylko Ty tak potrafisz prowadzić,
by w tym oceanie płynąć,
a nie gubić swoich szlaków.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Jak łatwo jest zgubić sens Bez celu w życiu błądzić gdzieś Na nierównej drodze potknąć się Nieustannie myśleć, że jest źle. Właściwie ciężko mądrze żyć Wybierać słusznie i dobrym...
Znasz takie miejsce gdzie czas nie płynie więc proszę weż mnie tam za taką podróż mój ukochany oddam ci wszystko co mam najpierw przyniosę pęk złotych piórek a potem gwiazdy blask...
Moje serce powstało, jest gotowe na drugą szanse na to starcie, na powalczenie o to co jest tak bardzo dla mnie ważne. W końcu wydostałem sie z wiru myśli i patrzenia w przeszłośći...
