Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Smutek gości
na mojej twarzy.
Dusza gra
symfonię odrzucenia.
A Ty
nie robisz z tego nic,
bo tego nie ma.
Powoli zapominam
o mych snach skrytych,
w których tracę
płatek różu.
Twój uśmiech
wynagradza
znamiona kurzu.
Wszystko,
co dotąd mnie dręczyło,
przestaje mieć znaczenie,
zaczyna chwytać za serce —
różowy wiersz
o udręce.
Gdzie miłość
i radość bliskości
powstrzymują
mrok przeszłości.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Wyjątkowe
6.00 na 6 (1 ocena)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Nie uszczęśliwia mnie widok róż Zapach śniadania przyniesionego do łóżka Nie stworzą uśmiechu komplementy już Ja żądam czynów nie pustych słów Zabierz mnie do ogrodu wielkiego...
Jakże mi tęskno do łąk ukwieconych... Motyli barwnych jak słoneczne marzenie... Ziół wiosenną świeżością nasyconych... Wszystko to obrazem sercem malowanym spełnię. Niech wreszcie...
