Anka,

to już tyle czasu...

Po co Ci to?

Uważasz,

że schowanie się przed światem

ma sens?

Uważasz,

że ucieczka przed ludźmi,

życiem,

codziennością

to dobre rozwiązanie?

 

Nie staniesz sie nagle

wiatrem,

żadną wietrzną istotą,

nie znikniesz-

tak jak tego chcesz.

 

 

Anka,

miałaś tyle zasad,

miałaś ułożoną piramidę wartości,

nienawidziłaś ludzi,

którzy litują się nad sobą,

którzy nie umieją

wziąć życia we własne dłonie

i rzucać nim

mocno o mur,

aż ten pęknie,

by potem na zgliszczach

wybudować

własne wesołe miasteczko...

Teraz nienawidzisz siebie

i sobą rzucasz o ścianę...

 

Anka,

czy to przez świat,

czy to przez miłość,

czy to Twoja głowa?

 

Wiesz, przecież,

że nie warto analizować,

a analizujesz

wszystkie błędy,

a błędy były

były, przeminęły, zniknęły.

 

Anka!

Ty dobrze wiesz

jak to zrobić.

Dobrze znasz

odpowiedzi na każde pytanie.

Nie jesteś kartografem,

ale jak odczytać tę mapę

dobrze wiesz,

Ty dobrze wiesz

jak ją nawet narysować...

 

Co Cię powstrzymuje,

by zamknąć oczy

i po prostu sobie

zaufać?...