otwieram szufladę z zapachami

wypada z niej lipiec

jeszcze ciepły od słońca

i pachnie malinami

kładę na języku okruch rozmowy

rozpływa się wolno

słyszę tamten śmiech

który nie zdążył się zestarzeć

noszę w kieszeni bilet nad jezioro

brzeg wciąż jest na nim mokry

woda zostawia na palcach

dawny chłód

przymierzam sukienkę z wiatru

ma jeszcze twoje dłonie na plecach

obraca się sama

gdy puszczam muzykę z wtedy

wieczorem stawiam na parapecie słoik

zamykam w nim każdy zachód

patrzę jak świeci

i nie umiem go zgasić