Tam gdzie jesteśmy czas nie istnieje, jednocześnie istniejąc,
Pustka chłonie resztki mojej chorej duszy, a myśl zabija każdą myśl,
Żal, tęsknota i ból...
Tylko tyle teraz możesz mi dać,
Napawam się tym bólem, tym żalem i tęsknotą każdego dnia,
Czas.............
Nie czuły dla mnie...nie czuły dla Ciebie...nie czuły dla nas,
Jednak czym jest?
Potokiem, który płynie żalem krępującym jeszcze nasze dusze?
Wspomnieniem minionych chwil?
A może przeszłością w której przyszło nam razem żyć?
Wiem że odeszłaś i nigdy nie wrócisz...
Nie usłyszę już nigdy Twych ciepłych słów...
Odeszłaś tak jak ja odszedłem z Tobą,
Odeszłaś... lecz nie umarłaś, bo żyć będziesz zawsze w moich łzach...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Oceń utwór
Dobre
3.80 na 6 (5 ocen)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.