Jednakowo umierają

Ci co wierzą lub nie wierzą

w bólu często w samotności

choć przy innych raczej

w śmiechu zęby szczerzą

Jednakowo wszyscy chorzy

na zmyslów niedomaganie

Ci się śmieją inni modlą

o ponowne z martwych - wstanie

Wciąż próbują z kolan powstać

by choć chwilę tu pozostać

Na nic lekarz, leki , czary

musi idejść kto już stary

Nie rozpoznasz kto jest który

gdy go do grobowej dzióry

Wsadzą - Swej profesji władzą

albo zatrą ślady wszystkie

krematoryjnym ogniskiem