O, to tak ja. Ranek rozpoczynam od wagi. Na szczęście Pani Waga nie ma odwagi ukazywać podwyższonych wartości, ale tak kilka kilogramów mogłaby mi darować. Zainteresowana Twoją sugestią rozdam z siebie innym trochę: ciepła, radości, miłości, empatii i coś tam jeszcze w sensie mentalnym i duchowym. Cyt. "Czy zdołam zatrzymać ich trochę. By kiedyś się schylić nad sobą". Hmm, ja też chyba tego potrzebuję. Świetny wiesz do refleksji nad wszech sensem istnienia, w odniesieniu do zależności i współzależności w stadzie jakim jest ludzkość. Krótka forma wiersza jakże ważne kwestie życia porusza. Pozdrawiam miło ;-)