Cierpiał pewnie jak mało kto

przynajmniej tak mu się zdawało

chyba nie sądził nigdy bowiem

że ktoś jak on podobnie miałby

nie narzekał jak zwykł mawiać

dzielił się tylko swoimi smutkami

troskami i niesprawiedliwością

ukazując marność tego świata 

czasem był wesoły i się uśmiechał

żartował i był taki jak wszyscy 

potem przyszedł gorszy czas

i runęło z hukiem więc wszystko 

miał ochotę się gdzieś zamknąć

aby świat o nim całkiem zapomniał

próbował też uciekać ale na marne

sam nie umiał sobie poradzić

niczego nie miał i nie potrzebował

potem za czymś ogromnie tęsknił

innym razem czegoś żałował

na huśtawkę emocjonalną pracował

nie znajdował wartości i sensu

komunikacji w relacji z innymi

swoją samotność wolnego wyboru

zarzucał bliskim ale nie sam sobie

miewał czarne i przykre myśli

chwile braku powodu do życia

co dzień z rezygnacją patrzył na nie

i chciał już odejść do Domu Pana

co zrobić gdy skłonność do depresji

nie chciał dać sobie jakoś pomóc

wątpił i nie wierzył w żaden sukces

ale czy nikomu nie zawracał głowy

może uwagę na siebie zwracać

potrzebował jak to czynią dzieci

pewnie by być dla kogoś ważny

aby się zatroszczyć o niego

12.10.2026 r. godz. 20:13

Elizabeth