Mogiły wszędzie jak wzrokiem sięgnąć
kiedyś życie w kwiecie w radości i znoju
krzyże znaczą byty od krańca do krańca
teraz legły ich plany, marzenia i nadzieje,
światełka zniczy migoczą cicho na wietrze
kolory kwiatów zdobią czarne marmury
twarze ukryte w porcelanie przypominają
tych wszystkich, co blisko kiedyś z nami byli
trwa chwila tęsknoty, by nie przeminąć nigdy
czas upływa i historie ludzkie powtarza
teraz pozostaje głęboki smutek i zaduma
nad znicza światełkiem pochyleni w pokorze
31.10.2023 r. godz. 21.56
Elizabeth
