Wolność i odwaga! Za nami jest Praga,

Pod Pragą się walka rozgorzała w ogniu.

Jasiński nas wiedzie przez nocy ciemności,

Z sercem pełnym chwały i świętej miłości.

Podniosły duch jego nie ugiął się w strachu,

Przeciw tyranii stanął w mglistym zamęcie.

Niech echo tej bitwy przez wieki się niesie –

O Jakubie, wodzu, w narodowej pieśni!

Jak blask pośród ciemnej, beznadziejnej nocy,

Wódz rewolucji, co nie znał niemocy.

Jakubie Jasiński, z duszą jak ze stali,

Na barykadach, gdzie śmierć tańce wiodła.

Z ducha francuskiego rodził się płomień,

By przerwać narodu kajdany i znoje.

Pod sztandarem chwały, jak burza wśród chmury,

Jasiński prowadził swych towarzy do boju.

Choć Praga legła w krwi i popiele,

W sercach lud pamięta czyn bohaterski.

Odbije się echem po polskich równinach –

Jakubie, rycerzu, wolności mistrzu!

W pieśniach wieszczów, w Mickiewicza słowie,

Żyjesz na wieki w ojczystej chwale.

Niedokończone dzieło, lecz duch wciąż płonie –

Boś ty, Jasiński, gwiazdo na polskim niebie.

Z Korpusu Kadetów ku stolicy matce

Kroczył Jasiński w rycerskim pochodzie.

Od murów i wałów po krwawe pobojowisko

Niósł sztandar ojczyzny przez dziejowe zawieruchy.

Wolność i męstwo – to nasz oręż święty,

Z nim szliśmy pod Pragą, z honorem uzbrojeni.

Dla kraju rodzinnej, jak dawni rycerze,

Jasiński kroczył naprzód z nieugiętym sercem.