Dotknęłaś ciszą jego twarzy

Lecz jego spojrzenie było złowrogie

Nic tego dnia więcej się nie wydarzy

Popłynęły po szybie deszczu krople srogie

Dotknęłaś jego ramienia echem

Jego spojrzenie oślepiło cię blaskiem

Tym co burza z piorunem ciężkim oddechem

Poczułaś jak rani cię ich nagłym trzaskiem

Dotknęłaś go cieniem po ramieniu

Niemego twojego cichego krzyku

Jego spojrzenie cię nagle zamroziło

Nie zdążyłaś wykonać na czas uniku

W zauku zaufania jakieś trzy skazy

Dwa promienie światła je przecięły

Ich strzały blasku twój wzrok poraziły

Lecz jak przyszły tak i krótce zniknęły

30.06.2026 r. godz. 11:15

Elizabeth