Zbyt dużo by zatrzymać.

Zbyt mało aby puścić.

Zaledwie mała góra by przekroczyć czas .

Jedyną stałą nutą w tej przestrzeni czasowej to uczucia uparcie przypominające, iż wciąż jestem człowiekiem .

Przelotne spojrzenia obu kochanków nie zgasło w nas.

Mój czas zbyt cenny aby trzymać tył głowy pośród zaburzeń w snach jednego czułego poziomu odczuć ludzkich .

Zamieć myśli ,rzeczy pośród nas .

Wszystko się da .