Zbyt dużo by zatrzymać.
Zbyt mało aby puścić.
Zaledwie mała góra by przekroczyć czas .
Jedyną stałą nutą w tej przestrzeni czasowej to uczucia uparcie przypominające, iż wciąż jestem człowiekiem .
Przelotne spojrzenia obu kochanków nie zgasło w nas.
Mój czas zbyt cenny aby trzymać tył głowy pośród zaburzeń w snach jednego czułego poziomu odczuć ludzkich .
Zamieć myśli ,rzeczy pośród nas .
Wszystko się da .
