Gonił mnie wiatr więc uciekłam do domu

ale gdy goni czas nie ma schronienia

uciekłam nie raz licznym złudzeniom

śpieszyłam się też przed zagrożeniami

czmychnęłam też zawiści i zazdrości

zamykając się na sztaby w swoim domu

omijałam z daleka wszelkie nienawiści

ale witałam się za to ze świata radością  

nie zwracałam uwagi na plotki o mnie

i tak o mnie nikt niczego nie wie

odchodziłam zawsze od domysłów

by nie kolekcjonować cudzych błędów

czy jednak można uciec od wszystkiego

aby nic czego nie chcemy nas nie dopadło

życie nas doświadcza wciąż czymś nowym

abyśmy nie popadli w poczucie pewności

15.10.2026 r. godz. 18:07

Elizabeth