Siedzę na kanapie w ciemnościach. Sama. Chociaż w pokoju są bracia i mama. Sama. Jest zbyt cicho, zbyt ciemno, zbyt… Sama. Czy to nie dziwne, że w domu czuję się… Sama. Gdy moja...

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Wszystkie Wiersze
Wszystkie publikacje z kategorii Wiersze.
Poetica.pl to portal z wierszami polskich autorów — od klasycznej poezji lirycznej po współczesne formy. Czytaj wiersze miłosne, refleksyjne, humorystyczne i patriotyczne. Publikuj własną poezję i dziel się nią ze społecznością.
Jestem tchórzem, choć boli i cierpię, rozrywa mi duszę, a ja wciąż tchórzę. Inni potrafią, ja tylko o tym myślę. Łzy zostawiają ślady na moich policzkach, a ciało mam...
Jesteś jakiś dzisiaj jesienny i jesiennie do mnie mówisz dajesz mi jesienną nadzieję że jesień będzie wyjątkowa jesienny spacer wyśmienity w szeleście liści nasze kroki w kawiarni...
Zapraszam cię do mojej jesiennej bajki zaparzę ci herbatkę o smaku pomarańczy ze szczyptą cynamonu i odrobiną imbiru będziemy oglądać przez okno zachód słońca na spacer z pieskami...
Gonił mnie wiatr więc uciekłam do domu ale gdy goni czas nie ma schronienia uciekłam nie raz licznym złudzeniom śpieszyłam się też przed zagrożeniami czmychnęłam też zawiści i...
Czuję niewysłowione twoje lęki smak obaw i gorycz braku nadziei nigdy nie mówisz o swoich rozterkach z którymi codziennie się zmierzasz Zostajesz sam ze swoimi demonami walczysz o...
Po drodze donikąd jakaś szara po obu stronach rzeczywistość jednak milcząca i cierpliwa w czasie przebiegu niepomyślna czy beznadziejna bez sensu i celu po namyśle raczej tak nie...
Co zostało po herbie gawęda wierszem Wiatr od rana obrywa żółte liście z gruszy, późne astry pod płotem przygina i suszy. W koleinach po deszczu stoi rdzawa woda, a dach znowu...
Napotkałam liście jak listy niewysłanewyrzucone by i one zgniły w kałużachjedne są bezkształtne i poszarpanea drugie z rozmytymi liter wielosłowia liście niemal jak zawsze...
Siedzę, otulona czarnym płaszczem, na czarnej ławce. Za jednym z wielu domów na tym osiedlu. I wszystko jest takie ciche, mokre i czarne, że nawet własne myśli są nieufne wobec...
Ja to tak całkiem dorosłam. Całkiem zgubiłam skrzydła motyla, te ubrane w lęk i niedoskonałości. Ja to tak dorosłam aż do szpiku kości, tak bardzo, że widzę już siebie całą,...
Warto interesować się pytaniami, na które nie znamy odpowiedzi. Z drugiej strony każdej za prawdę niezwykłej teorii nie przyjmować. Kierując uwagę na określony cel, łatwiej możemy...