Wiersze
***Dłonie na jedwabny szlakach Zagrać miały pieśń przecudną My oboje pochyleni nad miałkością tego świata W oczy spojrzeć nie przystoi Kłamać przecież nie ma po co Zawieszeni w...
00

Aby być sobą, aby tworzyć
Dłonie na jedwabny szlakach Zagrać miały pieśń przecudną My oboje pochyleni nad miałkością tego świata W oczy spojrzeć nie przystoi Kłamać przecież nie ma po co Zawieszeni w...
Porost Nauczyciel życia Nie symbioza lecz hellotyzm Ja glonem On grzybem Gubię się w zaprzęgu pionierskim Choć sama żyć mogę Ale trudno Tak trudno Samemu tu przetrwać On nie może,...
Szukając pastwiska Wędruje w długie noce Wpadam w szczeliny I ranie sobie nogi Wołam i płaczę w przestrzeń Która jest plamą atramentu Wylaną na sklepienie Nad moją głową Ciemne...
Leżał w łóżku człowiek Z błogiego snu wyrwał go kordon otaczającej bieli studenckich fartuchow wlewających się do sali Jaśniejąc niczym aureola Choć to jeszcze nie czas. Liczne...