Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Nieruchoma.
Z kleksów farby
namalowana na płótnie.
Czerwona sukienka.
Różowe serce.
Z książką do rachunku.
Widzisz mnie.
Najmniejszy detal akwareli,
każde wcięcie
i zagniecenie.
Tworzysz.
Przypisujesz opowieści.
A ja jestem
jak nimfa
w Twej wyobraźni.
Zero miłości.
Zero tęsknoty.
Zero pustki.
Tylko uczucie —
pełne
lub pozostawiające niedosyt.
Taka namiętność
mojej książki.
Pozostawiam tylko wspomnienie.
Tą barwą rysowana,
na ścianie zawieszana,
bez uczuć
i bez troski.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Jak rozlany akapit z serca Żal. Smutek. Przejaw miłości po czasie. Ten krzyk, który wypływa z Ciebie, z oceanu pewności. Rozlewa się po Tobie i włada ciałem. Nie myślisz. Nie...
Alfabetu pozbieram rozsypane litery Buduję jak z klocków kolejne wyrazy Cuda nowych słów to nie są bohomazy Dzień wtedy nie taki sam bez kozery Elipsa myśli kręci się oto...
