Witam Myślę, że prawdziwa Miłość nigdy nie odchodzi, a to co by może było, to tylko zauroczenie, zakochanie, a ono jak psychologia mówi, nie trwa długo, inaczej by nas to wypaliło, ponieważ nie mamy na to zasobów. Nie istnieje Miłość bez Przyjaźni. Miłość buduje się poniekąd na bazie Przyjaźni. Ona musi być obeznana i oswojona, a praca nad nią to nieustanne zajęcie. To jak z opieką nad rośliną doniczkową. Te inne na zewnątrz mogą liczyć na deszcz przy odrobinie szczęścia, ale te w domu są skazane na pamięć o nich domownika. Jeśli zaniedba roślinę, ona obumrze, a jeśli będzie się nią dobrze opiekował, obdarzy go pięknem jej kwiatu. Tak więc zawsze trzeba pracy, aby cieszyć się jej owocem. Podobnie jest z Miłością, ona nie odchodzi, bo jej się znudziło, obumiera z tęsknoty za uwagą. Obojętność jej nie służy. Dobry ogrodnik dba o swoje kwiaty, co możemy zrozumieć jako Miłość. Poświęca im swój czas i troskę, rozumie potrzeby i chroni przed tym, co może je skrzywdzić, osłania przed słońcem, wiatrem i gradem. To przenośnie i metafory, ale wiadomo, jaka może być analogia i porównanie do Miłości. Wiersz dobry do refleksji, a ja podzieliłam się moją. Pozdrawiam