Jak rozlany akapit z serca

Żal.

Smutek.

Przejaw miłości po czasie.

Ten krzyk,

który wypływa z Ciebie,

z oceanu pewności.

Rozlewa się po Tobie

i włada ciałem.

Nie myślisz.

Nie mówisz.

Nie oddychasz.

Padając, szepczesz:

Miłość.

A ona...

była gdzieś

na okładce różu.

Nietykalna.

Radosna.

Piękna jak róża.

Z czcionką

czarną od treści.