Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Dudni
w moim środku.
Wokół rytmicznie brzmią kroki.
Czerwień z czernią są jak obrazy,
a na środku stoi miłość
w smokingu,
dzierżąc oczy.
Patrzy na lewą stronę,
w czerwienne obrazy,
stykając się plecami
z czarnym mrokiem cieni.
Serce, co trzyma w środku
jedną małą postać,
dziś z akwarelą
chce czym prędzej się rozstać.
Czuje ból i smutek,
tkliwość jakąś małą,
gdy tak patrzy skromnie
na swą połowę doskonałą.
Łzy ciekną jakby namacalne
z wnętrza mego serca.
Tupot moich kroków
idzie od wnętrza.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
po twarzy nasiąkniętej zmęczeniem po tęsknocie spłynęło kilka pereł nadziei ku osłodzie i ręce lekko drżące utkwiły wnet w bezruchu przybrane złotem słońce spaliło resztki smutku...
