Bywały dni, w które cały czas się uśmiechałam,

Dopóki swojej baterii życia nie zajechałam.

Jakoś nagle wszystko wydało się szare i ponure,

Jak te burzowe chmury, które są czarne i bure.

Bywały dni, w które płacz wstrzymywałam,

Bo czemu słabość pokazać miałam?

Każdy tylko pyta fałszywie,

Bo czemu miałoby to obchodzić prawdziwie?

Bywały dni, w które denerwowana byłam łatwo,

Najłatwiej byłoby udawać martwą.

Złość nie bierze się znikąd, jak każdy sądzi,

To bezsilność i smutek, który od dawna błądzi.

Bywały dni, w które śmiać się nie przestawałam,

Głupawka tak wielka, że aż bóle miałam.

A to wszystko, by wieczorem czuć pustkę,

Znowu wycieram łzy w poduszkę, w bluzkę.