Choć już wrzesień i jesień dokoła,

jam promienna jest wciąż i wesoła.

Cóż, że liście spadają obficie -

ja mam ciągle apetyt na życie.

Nie szarości mi w głowie ni czernie,

ale złota odcienie i blaski.

Bo ja lato wciąż kocham niezmiernie,

i słoneczne wspominam obrazki.

Choć już wrzesień i jesień dokoła,

jam szczęśliwa jest wciąż i wesoła.

Cóż, że ptak już w gałęziach nie śpiewa -

ja go słyszę... to echo gra w drzewach.

Gliwice 27.09.2022 r.