Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
***
tak nisko nad ziemią
rozżarzona do białości
hostia
wytrwale ogrzewa nawet
całkiem zlodowaciałe
dusze
choć wszyscy jak mąż jeden
zajmują się tylko tym światem
jakby tańczyli w koło posągu
węża
zapadł już całun ciemny
nad spokojnymi dostojnie
wodami
rożek z zimnym blaskiem
wyszedł wysoko nad ziemię
na nim czarodziej srebrny
usiadł
i dotąd tam siedzi…
Napisane przez
*1976, Kraków, studia polonistyczne (1995-2001), studia doktoranckie (2001-2012), poeta, prozaik, eseista, kompozytor. Od wielu lat współpracownik miesięcznika literackiego "Twórczość" (2012-) i innych pism oraz portali internetowych. Pisał dla portalu pisarze.pl, mieszka i pracuje w Borówcu wielkopolskim.
Wyjątkowe
6.00 na 6 (1 ocena)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Witam Oj, wiem coś o tym i pewnie nie tylko nam się to przydarza, ale ja już nie poddaję się Wenie i wybieram raczej sen. Jednak dzisiaj ok. 5 - tej rano napisałam wiersz pt. "Porządki". Tak więc czasem brakuje konsekwencji w podjętej decyzji, nazywam to wtedy wyjątkiem. ;-) Pozdrawiam
Ja uwielbiam kobiety, muszę przyznać. Tak normalnie. Wy jesteście wszystkie kochane i tak po prostu macie...! I to jest ok!
W studni bezdennej wciąż tonę, nie mogę już złapać tchu... a tam w dole są one, demony przeszłości swym złem natchnione... Widzę światło na górze wciąż mnie do siebie woła, ale...
On kradnie mi życie Wysysa jak insekt Włazi mi w buty Przymierza ubrania Wypija krew Ku własnej rozkoszy a potem rości sobie prawo do bycia zbyt blisko Ciebie choć nie reagujesz...
Szaropióry, czy to ty? Kto ty? Czy znów przylatujesz? Szaropióry co z twoimi skrzydłami? Leć, leć przemierzaj świat ponad niebiosami! Szaropióry, dlaczego nie lecisz? Dalej aniele...
