Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Czuję się tak obco,
tak nijako,
jak doklejona muszla
do obrazu z kwiatem na łące.
Taka inna,
z innego świata.
Z cudzej natury
usta przemawiają w mym ciele.
Cudzy szkielet noszę wewnątrz,
gdy dusza
tak lekko chce biegać,
wirować wśród kropel i czuć
to ciepło,
tę radość,
których nie widziałam w morzu.
Być inspiracją
na obrazie doklejonego serca,
sztyletem do granic piekła
i wiatrem do uniesień nieba.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
w objęciach się rozpływam w kojących ramionach ludzką zgubę zmywam i tak otulona przecieram nowe szlaki w pełnym zaufaniu że z pustki objawią się znaki że w wyczerpaniu usłyszę...
Serce pragnie w twórczości piękno wciąż odnaleźć. Poczucie niespełnienia, jak liść, co nie odnajduje drzewa. Jak orzeł, chcę wzbić się w niebo, ale skrzydła me słabe. Na płótnie...
