Gdy pojawi się jesień,

w kroplach deszczu skąpana,

dzień ją w lasy poniesie,

noc ją uśpi w kasztanach.

Zanim zaśnie w listowiu

z kroplą deszczu na licach,

zając baśń jej opowie

w blasku gwiazd i księżyca.

Mgłą powita ją ranek,

babim latem - południe,

tylko zmierzch, jej kochanek

szepnie: - Jesteś! Jak cudnie!

Gliwice 18.09.2009 r .