Gdy oczekiwany pociąg się spóźnia

długa trasa i nie jest nigdy na czas

coś jak gdyby kruszy się nadzieja

i coś jakby mniej cierpliwości w nas

gdzieś w oddali widać już biały dym

lokomotywa parą obłokiem bucha

sapie jakby miała ponad sto lat

wtem mocą na dworzec się wtacza

sygnalizuje dźwiękiem obecność

i próżno o wybaczenie spóźnienia

mimo to zewsząd wesołe głosy

i podziw nad maszyny posturą

maszynista podkręca z urokiem wąs

i patrzy dumny na swoich pasażerów

lokomotywa jeszcze sapie i świszczy

czekając para wydobywa się spod kół

konduktor uprzejmie już zaprasza

tu bagaże wskazuje gdzie umieścić

sprawdza ważność biletów i je kasuje

wkrótce odjazd i znów para i gwizd

i jeszcze pożegnania i rozstania łzy

a także życzenia bezpiecznej podróży

różnie bywa na Dzikim Zachodzie

tam podróż to przygoda niewątpliwa

7.10.2024 r.  godz. 18:05

Elizabeth