W szuwarach jeziora niedaleko lasu
gdzie mało kto się kiedy zapuszczał
mieszkała pewna tajemnicza istota
o której prawie nikt nie wiedział
ci co ją widzieli nie umieli jej opisać
była niezwykle zwinna i bardzo szybka
uciekała w gąszczach w popłochu
w obawie aby nikt jej nie skrzywdził
tak więc jedni mówili że jest ohydna
porośnięta gęsto jakimiś naroślami
inni że owinięta futrami zwierząt
i że ma pazury i zęby jak wilkołak
pewnego razu zwołano ochotników
i postanowiono rozprawić się z bestią
mimo że nikomu nigdy nic nie uczyniła
i zawsze schodziła z drogi każdemu
rankiem wybrano się nad jezioro
przeczesywano zarośla i chaszcze
inni wchodzili na ochotnika do wody
jednak śladów bestii nigdzie nie było
tymczasem istotka weszła na drzewo
i z wysokości drżąc ich obserwowała
nie dawała poznać gdzie przebywała
cicho więc sobie w gałęziach siedziała
ochotnicy już prawie zrezygnowani
postanowili wracać do swoich domów
gdy jeden z nich spojrzał nagle w górę
i zobaczył bestię siedzącą na drzewie
krzyczał na innych aby się zbiegli
ktoś chciał ją wycelowanym kijem
wypłoszyć lub strącić jak dzikie zwierzę
ona jednak się tylko wyżej uchyliła
gdy pozostali trzęśli pniem drzewa
i już było pewne że na pewno spadnie
zrzuciła z siebie ohydne odzienie
i z szybkością strzały odleciała
niezwykłe zdumienie ochotników
nie miało żadnych granic gdyż bestia
okazała się piękną delikatną rusałką
która ukrywała się pod odzieniem
a oni pamiętali o pewnej legendzie
jak ich krainę zamieszkiwały rusałki
jednak ludzie z obawy je pozabijali
a inne przepędzili i w popłochu uciekły
jedna została wtedy jako dziecko
bez rodziców i bezradności wtedy
musiała jakoś sobie radzić sama
ale ludzie byli źli więc się przebrała
teraz i ona nie ma już swojego domu
i nie wie co począć ma ze sobą
przycupnęła więc przy starej studni
w pobliżu chaty starej wiedźmy
gdy ta spostrzegła miłego gościa
i rozpoznała w niej prawdziwą rusałkę
zaprosiła ją w swoje skromne progi
bo to istotka przynosząca szczęście
8.11.2026 r. godz. 14:20
Elizabeth
