Mówią
że jestem rybą
bo piszę o rybach

i psem
niepozornie szczekającym
za umarłym lasem
cmentarzyskiem świętej pamięci towarzyszy

i kotem
widzącym w ciemności
rysy martwego kościoła

krukiem
pilnującym dzwonu
lokalnej katedry

jestem sobą
rybą
kotem
psem
ptakiem
błądzącym na balu maskowym
w roztańczonych murach sali

jestem, bywam, będę
pozostanę