Jeszcze mi kiedyś,zagrają skrzypeczki,
może ostatni już raz..
Potem ulecę ku niebu,lekki,
wtopię się w słońca blask.
Jeszcze mi kiedyś zabrzmi tkliwa struna,
wraz z dzwiękiem smutnym,dobywając łzy.
Potem,jak nagłe uderzenie pioruna,
śmierć mnie zabierze,tam gdzie są sny.
Jeszcze mnie kiedyś,dzwięk cichy uniesie,
ponad bezkresy,dotąd niepoznane.
Echem się stanę,błądzącym po lesie,
Przez świat biec będę,ptaków śpiewaniem.
Jeszcze mnie kiedyś,skrzypki ukołyszą,
będę z nimi śpiewał,choć ludzie nie usłyszą...
Andrzej Tomasz Maria Modrzyński
06.07.1994r.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Oceń utwór
Dobre
3.67 na 6 (9 ocen)
Komentarze
, aby skomentować
m_tusia·22 lutego 2010
Bardzo dobry. "Echem się stanę,błądzącym po lesie, Przez świat biec będę,ptaków śpiewaniem." Marzę, by kiedyś pisać tak jak Ty. :) Cudowny po prostu.