Obraz tła Poetica

Wiersze i opowiadania — portal literacki

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony

Opowiadania

Między ludźmi

xian_
xian_
6 października 2026·1 min czytania·26 Odwiedziny
6

Jesienią ludzie częściej mijali się w milczeniu. W autobusach patrzyli przez zaparowane szyby, na klatkach schodowych spuszczali wzrok. Każdy niósł coś, czego nie dało się zobaczyć: niewypowiedziane pretensje, zmęczenie, myśli wracające wieczorami.

Czasem wystarczało jedno nieuważne słowo, żeby w kimś coś pękło. Czasem wystarczało też zwykłe „usiądź, jeśli chcesz”, żeby ten ciężar na chwilę stał się lżejszy. Ludzie nie zawsze umieli sobie pomagać. Bywało, że odwracali się od siebie ze strachu, że powiedzą coś nie tak. A potem żałowali - po cichu, już w drodze do domu.

Na ulicach wiatr przesuwał liście z miejsca na miejsce. Nikt nie pytał, dokąd powinny trafić. Ludzie też często nie wiedzieli, dokąd zmierzają. Szli przed siebie, mijając znajome twarze, i czasem dopiero po długim czasie rozumieli, że najbardziej brakowało im nie odpowiedzi, lecz czyjejś obecności.

Tego wieczoru ktoś zostawił zapalone światło w oknie. Po drugiej stronie ulicy ktoś je zauważył. Nic się nie zmieniło, a jednak przez chwilę nie było tak zupełnie ciemno.

xian_

Napisane przez

xian_

Oceń utwór

Wyjątkowe

6.00 na 6 (1 ocena)

Wspieraj Poetica.pl

Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.

Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.

Dziękujemy!

Komentarze

, aby skomentować

Eliza Beth
Eliza Beth·7 października 2026

Witam Poruszasz ważny problem, który zwykle jest bagatelizowany, a jednak dotyka każdego z nas po obu jego stronach. Pozdrawiam

0
xian_
xian_·8 października 2026

Dziękuję za te słowa. Właśnie chciałem pokazać, jak wiele rzeczy dzieje się w człowieku, których nie widać z zewnątrz. Często staram się pisać o rzeczach, o których na co dzień nie rozmawiamy, a które mimo wszystko są ważną częścią życia każdego z nas. Czasem zwykła obecność drugiej osoby znaczy więcej, niż nam się wydaje.

0
Eliza Beth
Eliza Beth·8 października 2026

Witam W świecie celebrytów, większość ludzi ma potrzebę zaistnienia i pokazania swoich potencjałów, aby udowodnić sobie i światu, że także jego wartość jest znacząca, ale to wynika tylko z jego kompleksów. Inna grupa to ludzie - szare myszki, którzy działają odwrotnie. Wolą się schować, ukryć, aby nie zostali zauważeni. To często ludzie utalentowani i zdolni, ale nie wierzący we własne możliwości przebicia się przez całą rzeszę tych pierwszych. Bez szans na ukazanie i ujawnienie ich potencjałów i talentów. Niezauważeni, szarzy i przeźroczyści jakby nie istnieją. To jednak są ludzie o wysokiej wartości społecznej, w wielu aspektach np. sztuki. Oni także, a nawet bardziej obdarzeni są emocjami i uczuciami, z którymi sobie często nie radzą. Pozostawieni sami sobie cierpią i czują beznadzieję. Ci sami ludzie najczęściej popadają w choroby psychiczne np. depresje, lęki i inne. Z jeden strony potrzebują pomocy i wsparcia lub odrobiny obecności drugiego człowieka. Tymczasem zderzają się z obojętnością, ale też często z wykluczeniem. Gorzej, gdy bywają ofiarami znęcania się i krzywdy. Nie wiem, kim trzeba być, aby się tego dopuszczać. Każde atypowe postaci nie są tolerowane i podlegają niszczycielskiego wpływu tych, którzy wykorzystają sytuację, aby zabłysnąć przez innymi im podobnym, mimo, że nieświadomi sami dotykani są kompleksami wynikającymi z deficytów. Inną sytuacją jest brak zrozumienia wynikający np. z zainteresowań. Tutaj mogę posłużyć przykładem. W moim środowisku nikt nie interesuje się poezją, prozą i wieloma moimi pasjami. Portale społecznościowe mnie już nie interesują. Nie będę komentować z jakiego powodu. Myślę, że większość z nas zna temat, a dotyczy to hejtu, braku kultury i taktu. Obecność ta wzajemna buduje dobre relacje i jest najlepszą terapią jaką wymyślono. Jej znaczenie jest nieocenione i konieczna do zdrowego życia psychicznego. Proszę pisz podobne treści to ważne, aby trafiać do świadomości ludzi. Pozdrawiam

0
xian_
xian_·8 października 2026

Dziękuję szczególnie za to, że dostrzegła Pani w moim tekście coś więcej niż same słowa. Myślę, że właśnie o takich rzeczach warto mówić, bo bardzo często są obecne w życiu ludzi, tylko pozostają niewypowiedziane. Zgadzam się z tym, że człowiek nie zawsze potrzebuje wielkich gestów. Czasem wystarczy czyjaś obecność, zainteresowanie, zwykłe „jestem obok”. W świecie, w którym tak łatwo jest być zauważonym, a jednocześnie tak trudno być naprawdę dostrzeżonym, ma to ogromne znaczenie. Właśnie dlatego staram się pisać o rzeczach, o których często nie rozmawiamy, mimo że są bardzo ważną częścią ludzkiego życia. O emocjach, samotności, niezrozumieniu, potrzebie bliskości, naszych lękach, ale też o tym, czego czasem w sobie nie potrafimy nazwać. Nie chcę, żeby moje teksty były ani przesadnie trudne do zrozumienia, ani zbyt proste. Chcę pisać o tym, co jest w człowieku. O rzeczach, które każdy może w sobie odnaleźć, nawet jeśli nigdy nie powiedział o nich głośno. Tak jak Pani napisała, chciałbym, żeby te teksty trafiały do świadomości ludzi, którzy czują podobnie, jak i do tych, którzy potrzebują coś zrozumieć. Może komuś pozwolą zatrzymać się na chwilę, może sprawią, że poczuje się mniej samotny, a może po prostu pokażą mu, że pewne emocje nie są czymś, czego powinien się wstydzić. Przez długi czas pisałem właściwie tylko dla siebie. Później zacząłem dzielić się tym z najbliższymi osobami. Z czasem pomyślałem, że skoro te słowa coś znaczą dla mnie, być może mogą znaczyć coś również dla kogoś innego. I tak, po dłuższym czasie, trafiłem tutaj. Dopiero zaczynam ale na moim profilu będzie więcej tego typu tekstów. Dlatego tym bardziej cieszę się z takich odpowiedzi. Pokazują mi, że czasem warto wypowiedzieć na głos to, co zwykle zostaje gdzieś głęboko w człowieku. Dziękuję, że Pani to zauważyła i że zachęca mnie Pani, żebym pisał dalej. Co do hejtu i braku kultury, myślę, że każdy z nas w jakiś sposób się z tym spotkał więc rozumiem. Pozdrawiam

0
Eliza Beth
Eliza Beth·15 października 2026

Witam Zgadzam się i podobnie myślę. Piszmy więc i dzielmy się swoją twórczością. Przekazujmy swoje punkty widzenia, rozwiązania i dajmy przykłady kulturalnej, pełnej zrozumienia komunikacji, bez oceny i krytyki. Nigdy bowiem nie wiemy, z kim mamy przyjemność kontaktu poprzez swoje wiersze. Czytelnicy są różni taka jak reszta ludzi, których życie uwarunkowania na wiele sposobów. Myślę, że dobrze jest pisać o wszystkim i wskazywać na zjawiska szczególnie niepokojące. Dobrze jest też zauważać piękno i dobro jakie nas także otacza. Uważam, że poświęcenie uwagi na tym, przyniesie więcej korzystnych odpowiedzi w myśląc, słowach i uczynkach innych. Najlepiej uczyć na dobrych przykładach. Tych złych w mediach jest nadto wiele. Życzę pięknej twórczości i wielu sukcesów. Pozdrawiam miło

0
xian_
xian_·20 października 2026

Dziękuję bardzo również życzę dalszych sukcesów i pięknej weny twórczej Pozdrawiam

0