Moje przywileje na haku na drzwiach powiesiłam

obowiązki schowałam w skrytości biustonosza

przepraszam, że pamiętam o twoich obietnicach

znoszę wszystko swoich niemych myśli w zaciszu

nie słuchasz nie czujesz i nie chcesz wiedzieć

co w sercu schowane w tajemnicy milczenia

na nic starania, których już nawet nie ma

bo i po co skoro powoli zabija wspomnienia

cień głuchej nocy przytłacza czerń pościeli

fajerwerki tylko w Sylwestra i toastów bąbelki

odeszły gdzieś w zapomnienia spojrzenia

i szept słów, które uleciały prosto w niebyt

dzisiaj już po żniwach snopki stoją na polach

jeden to wiara drugi miłość trzeci nadzieja

zebrane do stodoły na przechowanie marzenia

zgniją tak czy inaczej jak wszystko to co na ziemi

31.07.2026 r.  godz. 11:43

Elizabeth