Deszcz pada i zmywa naczynia

zostały tylko kubki po goryczy

ale i te zostaną wkrótce zmyte

tak jak zielone złudzeń marzenia 

w otwartym oknie powiewa firanka

jak welon biały Panny już Niemłodej

czesała długie włosy jeszcze z ranka

a tu nie pora goście jeszcze nie gotowi

już gra muzyka wielu kropel deszczu

które spadają w kolejce po parapecie

akompaniuje im mała gałązka drzewa

uderzając w szybę wiatrem wiedziona            

ktoś zamknął okno i nastała już cisza

słychać tylko czasem mysz popiskującą

gdzieś w szparze muru starego domu

a kot gdzieś sobie o tygodnia poszedł

w doniczkach kwiaty na parapecie

odwracają swe główki gdy nagle

spłoszone grzmotem błyskawicy

prosząc kogoś dla nich o wsparcie

tylko zegar sobie z tego nic nie robi

niejedno przeszedł w swym żywocie

nie jedną burzę i trwogę wojenną

wie że wszystko jest tylko chwilą

w nikłym za dnia świetle lampy

wszystko jakby się nagle zmienia

i zagląda atmosfera tajemniczości

co przeróżne tu zagadki zawiera

za kotarą są tajemnicze drzwi

do innego nieznanego świata

nikt o nich chyba jeszcze nie wie

ale to jest tylko kwestią czasu

czy będzie ktoś na tyle odważny

ponieważ drzwi są jakby portalem

do jakiegoś innego nieznanego wymiaru

bez możliwości już nigdy powrotu

jakie są tu gwarancje że tam jest

lepszy świat i w nim lepsze bycie

może jest ryzyko i wszystko jest na nic

i stracić można dla tej mrzonki życie

może w deszczu jest jedyna racja

że zmywa za każdym razem złudzenia

tu i teraz życie wieść każdemu wypada

a nie szukać w ciemno może innego

jaki w tym udział ma stary zegar

czy on decyduje tu o zdarzeniach

a może tylko je sprytnie zapowiada

i pokazuje jak jest zaprogramowany

mało kto analizuje okoliczności

jedynie to jak na nie odpowiadać

dokonywać wielu decyzji i wyborów

mając nadzieję na ich dobre skutki    

4.10.2026 r.  godz. 20:06

Elizabeth