Miały się spotkać w parku, tam gdzie zawsze pod drzewem. Julka siedziała już pod nim na ławeczce w oczekiwaniu na Olę. Dziewczyna spóźniała się, a tymczasem jakiś starszy pan zapytał, czy może przysiąść na jej brzegu na chwilę. Ponieważ ciężko oddychał ze zmęczenia, dziewczyna dała znak na zgodę mimo, że nie była z tego powodu zadowolona. Mężczyzna kiwnął głową w podziękowaniu i wyjął niewielką książeczkę i zaczął ją czytać, po chwili podeszła do niej Ola.
Spojrzała na starszego pana i na Julkę. Ta dała znak, że jego obecność nie ma znaczenia. W domyśle, że rzekomo pewnie jest już głuchy.
Po kilku wymianach zdań, co u której słychać, dziewczyny przeszły do meritum i celu ich spotkania.
- Co Julka znalazłaś? – Zapytała Ola.
- Hmm, sporo, ale jedna rzecz przemówiła do mnie. – Powiedziała dziewczyna i spojrzała w kierunku starszego pana, zajętego lekturą z małej książeczki.
- Oj tam, on jest już stary i głuchy, nie przejmuj się. Co to było, co ciekawego znalazłaś? – Zapytała z zainteresowaniem.
- No więc, pomyśl tylko, jakby tak zażyć całe opakowanie środków nasennych. Nie jakąś tam melatoninkę, a coś silniejszego co byłoby nie na receptę. Najsilniejsze leki na sen dostępne bez recepty OTC to preparaty zawierające doksylaminę np. Noctis Noc, Dorminox lub difenhydraminę np. Luminastil. Do tego robisz niewielkie nacięcie na tętnicy nadgarstka, będąc już w wannie z ciepłą wodą, aby krew upływała swobodnie. Do tego opaska na oczy, aby nie widzieć czerwonej wody w wannie, co mogłoby przerazić i przerwać samobójstwo. Jak myślisz? – Z zainteresowaniem zapytała Julka.
- Woow, nieźle i chyba skutecznie. Warto ten sposób wziąć pod uwagę. Teraz posłuchaj, co ja znalazłam w sieci. Naćpać się narkotykami ile wejdzie i stanąć na krawędzi wieżowca, aby spaść na dół. Co o tym myślisz? – Zaproponowała Ola, oczekując na opinię koleżanki.
- Mocne i też godne uwagi, ale chyba trochę tu więcej przypadkowości. Jak naćpana staniesz na krawędzi dachu wieżowca? No i możesz się połamać i niekoniecznie zabić. – Skomentowała Julka.
- No niby tak. No to nie stawać na krawędzi, a z rozbiegu skoczyć w dół. – Sprostowała Ola.
- To już chyba lepsze, a może naćpać się i skoczyć z mostu do rzeki? – Kombinowała Julka.
- Masz rację, to już mega super. A może to? Kupić atrapę pistoletu lub karabinu i zainscenizować napad lub jakiś akt terrorystyczny. Przepasać się dodatkowo atrapami granatów itp. sprzętu. Wiesz, to co uda się załatwić na lewo, na czarnym rynku, jakby się to nie nazywało. Wezwana policja zastrzeli cię jak nic, gdy wezwie do poddania się, a ty nie posłuchasz i zaczniesz używać swoich wybuchowych zabawek. Na bank puszczą ci serię gdzie popadnie i jeszcze pokażą cię w telewizji. No i co? – Zabłysnęła pomysłem Ola. W tym momencie starszy pan siedzący cicho, jakby go nie było, nie wytrzymał i zabrał głos w temacie ich rozmowy.
- Przepraszam, że się wtrącam. Niechcący usłyszałem, o czym panie rozmawiają. Na moje nieszczęście słuch mam doskonały. To taka przypadłość zawodowa nauczyciela. Mimo, że upłynęło wiele czasu odkąd nim byłem, to słuch mam nadal doskonały. Z tego co rozumiem, to panie szukają optymalnego sposobu, jak odebrać sobie życie. Takich myślę jest więcej i pewnie nie trudno je w sieci znaleźć. Jednak co by mnie interesowało, to motywacje pań. Co takiego się dzieje w życiu człowieka, że decyduje się targnąć na nie? Obie panie piękne dziewczęta, zgrabne i już wiem, że inteligentne. Nie znając pań, mogę się domyśleć, że w zasadzie nie powinno wam niczego brakować. Zadbane, mające z pewnością dom i rodzinę, dbających rodziców, przyjaciół, sąsiadów, nauczycieli i inne osoby, dla których ich wszystkich jesteście ważne. Wiem, że hejt jest tym, z którym mało komu jest lekko i reagują emocjonalnie. Czy z czymś takim mają panie do czynienia? Jeśli mi wolno wspomnieć czasy II Wojny Światowej, wojna na Ukrainie i w innych kierunkach świata. Tam działy się i dzieją straszne rzeczy, które trudno jest przeżyć i przejść obojętnie obok. Nie będę przytaczać tutaj w szczegółach, co dokładnie miało i ma miejsce, ale proszę wierzcie mi panie, że powodów do samobójstwa było i jest mnóstwo, a jednak nie było i nie jest to zjawisko nagminne. Życie dla normalnych ludzi zawsze było w cenie i wartością nadrzędną. Jaka korzyść z tego tytułu? Co się osiąga, gdy życie zamiera? Łzy rodziców, rodzeństwa i dalszych bliskich. Po miesiącach i latach już wszystko odchodzi w niepamięć. Proszę wytłumaczcie mi, dlaczego chcecie targnąć się na własne życie? – Zapytał ze spokojem w głosie starszy pan. Dziewczyny spojrzały po sobie, zdziwione jego pytaniami, wzruszyły ramionami, a po chwili odezwała się Julka.
- Ależ my nie mamy zamiaru, popełnić samobójstwa. Dałyśmy sobie tylko takie zadanie i chciałyśmy sobie to omówić. Tak tylko teoretycznie. – Potem zabrała głos Ola i ona także zapewniała, że to tylko coś do rozkminiania.
- Tyle się słyszy o takich incydentach. Chciałyśmy też poczuć właśnie teoretycznie, co czują takie osoby, które chcą to zrobić. Nic poza tym.
- Ach tak. To cieszę się, że nie macie takich zamiarów. Jednak chcę tu zaznaczyć, że to raczej niepotrzebne zajęcie. O wiele bardziej konstruktywne byłoby coś odwrotnego, czyli poczuć emocje szczęśliwej ooby. Rozłożyć na czynniki pierwsze, co może powodować taki stan, jakie ma ono konsekwencje i skutki na planie przyszłości. Może wtedy udałoby się uniknąć frustrujących porażek, a tym samym osiągać satysfakcjonujące sukcesy. Czy to nie lepsza zabawa i bardziej korzystna? – Zapytał starszy pan i wprawił obie dziewczyny w zadumę.
- No niby tak, czemu nie, można spróbować. – Powiedziała Ola.
- To nawet jest fascynujące, tak obczaić sukcesy np. w szkole na początek. – Co myślicie? – Zapytała Julka.
- O to właśnie chodzi. To bardzo dobry pomysł i cieszę się, że pani na niego sama wpadła. Życzę więc paniom powodzenia i sukcesów. Dziękuję za rozmowę i do widzenia. – Pożegnał się mężczyzna.
- Oj, proszę jeszcze chwilę zaczekać, jeśli ma pan czas. Porozmawiamy jeszcze? – Prosiła Julka.
- Proszę i ja, pan zostanie jeszcze chwilkę. Dobrze? – Pytała Ola.
- Skoro obie panie proszą, nie wypada mi się nie zgodzić. Mam na imię Ireneusz. – Przedstawił się.
- A ja jestem Julka, a ona ma na imię Ola. – Oznajmiła dziewczyna.
15.11.2026 r. godz. 13:03
Elizabeth
