Rozszumiały się i rozszeleściły
na polu zasuszone niezebrane
łodygi z kolbami kukurydze
strasząc niby jak maczugami
od czasu do czasu ptaki z trudem
próbują dziobać jej marne ziarna
niektóre z nich spadają na ziemię
a tam jest już im znacznie łatwiej
wiatrem targane wydają dźwięki
w ich szumie słychać jakby skargę
co mówią nikt tego raczej nie wie
ale wielu doszukuje się sensu
w klimacie jesiennych widoków
tam między łodygami kukurydzy
przechadza się powoli samotny
i smutny pewien młody chłopak
nie dba czy zagubi się w gęstwinie
tego lasu zasuszonej kukurydzy
zupełnie nie troszczy się co będzie
jakby nie zależało mu na niczym
idąc niechcący trąca suche badyle
a one poruszają się niezdarnie
szeleszcząc cały czas bez przerwy
a tu powoli robi się już ciemno
idąc tak bez celu przed siebie
nagle zobaczył w oddali światło
więc skierował tam swoje kroki
ku tajemnicy wśród kukurydzy
gdy doszedł tam zaciekawiony
do miejsca rozjaśnionego blaskiem
jego zdumienie nie miał granic
i nie wiedział co miał o tym myśleć
w miejscu gdzie pole kukurydzy
przecina wiejski wąski rów z wodą
siedziała sama nad jego brzegiem
we łzach szlochu piękna dziewczyna
obok niej w zamkniętym słoiku
przemieszczały się małe świetliki
i to one rozświetlały jej drogę
uciekając z rodzinnego domu
zapytana opowiedziała historię
jak w jej wsi zamieszkał potwór
który odbierał ich plony pracy
i porywał młode dziewczyny
chłopak czuł z każdą chwilą
jak wzbierała się w nim złość
i chęć rozprawienia się z nim
by oddać wszystkim wolność
szybko zapomniał o swoim smutku
i poprosił dziewczynę aby razem
do jej wioski szybko powrócili
o niebezpieczeństwo nie bacząc
szli wzdłuż niewielkiego rowu
a chłopak dopytywał o bestię
im wiedział więcej planował
jak się z nim na dobre rozprawić
gdy dziewczyna wróciła do domu
rodzice byli radzi i szczęśliwi że żyje
a chłopak przenocował u nich
w stodole na pachnącym sianie
wcześnie rano brat dziewczyny
zaprowadził go do tego miejsca
gdzie składane były ich daniny
dla potwora i wsi gnębiciela
ukrył się jednak w zaroślach
a młodszy brat dziewczyny
położył pod drzewem dary
z pól tegorocznych zbiorów
po jakimś czasie gdy brat
na prośbę chłopaka wrócił
do strapionych jego rodziców
ten w zaroślach obserwował
nie musiał czekać zbyt długo
gdy nagle nadszedł potwór
czarny cały kosmaty w futrze
z rogami na głowie i ogonem
w pierwszej chwili się przeraził
ale nadal był w ukryciu i czekał
nagle potwór uniósł groźne rogi
przyczepione do maski na głowie
rozejrzał się czy ktoś go nie widzi
jednak wiedział że wszyscy ze wsi
boją się go i nikt tutaj bez darów
nigdy ze strachu i lęku nie zagląda
wyjął z worka jabłka ogórki cebulę
kapustę i jadł jak zwierzę niedbale
ogon mu się czepiał i przeszkadzał
więc i jego zdjął i obok położył
chłopak już wszystko zrozumiał
jaki to z niego straszny potwór
to człowiek przebrany za potwora
wykorzystywał wieś do swoich potrzeb
gdy odszedł z darami do siebie
chłopak poszedł za nim po cichu
potwór mieszkał w pewnej jaskini
której otwór był zasłonięty gałęziami
zniknął za gęstą zieloną zasłoną
słychać było dziewcząt jęki i płacz
chłopak już wiedział że chociaż żyją
i plan jak je uwolnić już obmyślał
wykonał na prędce mocne sidła
ze sznura który miał przy sobie
ukrył je pod kępami gęstej trawy
i cierpliwie czekał do wieczora
gdy tylko zaczęło się ściemniać
rzucił mocno kamieniem w okolice
gdzie jaskinia łączyła się z potokiem
a po chwili potwór z niej wyszedł
sprawdzał wokoło co się dzieje
gdy nagle został złapany w sidła
zawisł głową w dół na drzewie
zdziwiony niczego nie rozumiał
ten moment wykorzystał chłopak
wskoczył do jaskini z okrzykiem
nie bójcie się i ratujcie się dziewczęta
uciekajcie do wsi do swoich rodzin
niestety one nie mogły się ruszyć
były przywiązane za nogi sznurem
szarpały się i gryzły mocne węzły
jednak to wszystko było na nic
Chłopak rozcinał grube węzły
i nakazał każdej szybko uciekać
w tym czasie potwór się uwolnił
i ze złości w niebogłosy ryczał
gdy tylko ostatnia dziewczyna uciekła
chłopak wyszedł z odwagą z jaskini
a przed nim stanął wysokiego wzrostu
ohydnego widoku w sile mężczyzna
Już było pewne że potwór go zabije
lecz o to inna historia miała miejsce
dziewczęta wróciły by go ratować
swojego wybawcę i zemstę poczyniły
ze spódnic związanych razem
zrobiły coś w rodzaju sznura lasso
złapały w nie od tylu ich oprawcę
i wszystkie razem pociągnęły
pętla mocno zacisnęła się na nim
a on szamotał się by się oswobodzić
nie zauważył jednak przepaści
i wpadł przepastną jej otchłań
wisiał jakiś czas jeszcze na skale
ale węzły co raz bardziej się poluźniały
i wpadł na samo jej skaliste dno
było już po nim to pewne
wszyscy razem wrócili do domu
szczęścia we wsi nie było końca
wyprawiono wielką huczną ucztę
w radości i szczęściu wsi ocalenia
chłopak został na zaproszenie z nimi
i ogłoszono go wójtem obrońcą
jego odwaga była powodem wielu pieśni
i dozgonnej jemu wdzięczności
13.11.2026 r. godz. 19:46
Elizabeth
