W oddali tajemnicy zza chmur nieba

Po drodze do wspomnień z przyszłości

Nie jedną drogę przejść samemu trzeba

Pomimo burz deszczu chłodu i odległości

W schronieniu przed niepamięcią w koronie drzewa

Powtarzanych słów z jakąś nadzieją w głosie

Tam ptak co obok ciebie dźwięcznie śpiewa

Gdy stąpać będziesz o czwartej rano po rosie

I głowę wysoko ku niebu swą wznosisz

Tam jaskółek strzały migają radośnie

O chwilę o słowo co dzień usilnie prosisz

Wznosząc ramiona i wołając donośnie

Tam na drodze zza zakrętów mimo chęci

Znikąd powrotów wyczekanych latami

Co zapadły głęboko na długo w pamięci

Między słów kolorów i czasu między datami

10.07.2011 r.

Elizabeth