Pochylona nad mogiłami przodków
spocznę kiedyś obok nich nieśmiało
i co powiem im teraz i już potem
gdy się tutaj jeszcze do woli nie nażyłam
teraz w blasku płomieni znicza
skrupulatnie przeliczam mój czas
zostało mi mniej niż więcej tego życia
co zrobić by go już nie marnować
nie mam na niego żadnego pomysłu
chociaż nie wszystkiego próbowałam
jak mam pomieścić myśl w głowie
że kiedyś ją przyjdzie mi w mogile złożyć
nie zawsze człowiek jest na coś gotowy
a czasem nie ma po prostu wyboru
zostanę z tymi myślami do końca
teraz nie rozstrzygnę sama niczego
zostawiam to Tobie Mój Boże
Jezu ufam Tobie i Ty się tym zajmij
… proooooszę
24.10.2026 r. godz. 12:03
Elizabeth
