Pochylona nad mogiłami przodków

spocznę kiedyś obok nich nieśmiało

i co im powiem teraz i już potem

gdy się jeszcze tutaj do woli nie nażyłam

teraz w blasku płomieni znicza

skrupulatnie przeliczam mój czas

zostało mi mniej niż więcej tego życia

co zrobić by już go więcej nie marnować

nie mam na niego żadnego pomysłu

chociaż nie wszystkiego próbowałam

jak mam pomieścić myśl w głowie

że kiedyś ją przyjdzie mi w mogile złożyć

nie zawsze człowiek jest na coś gotowy

a czasem nie ma po prostu wyboru

zostanę z tymi myślami do końca

niczego teraz tutaj sama nie rozstrzygnę

zostawiam to Tobie Mój Boże

Jezu ufam Tobie i Ty się tym zajmij

… proooooszę

24.10.2026 r. godz. 12:03

Elizabeth