Sama wiara, to zbyt mało

by uzdrowić z bólu ciało

walka z losem i niedolą

kiedy umysł Ci niewolą

bożym słowem niczym solą

co miast koić jątrzy rany

życiem wiecznym obiecanym

kiedy będziesz pochowanym

w proch gdy ciało się przemieni

po tym jak spocząłeś w ziemi

po co więc nauki sztuka

w medycynie życia szuka

po co rosną nam szpitale

kiedy w bożej mocy stale

zdrowie oraz losu skręty

grzechem kiedy lud wyklęty

z wiary samej nie powstanie

mur obronny oraz zamek

mędrców bystre szkło i oko

stale bywa nam opoką

lecz do boga się zwracamy

kiedy życia kęs nam dany

bólem i pożogą słany

kiedy stale krwawią rany

kapłan też ci nie pomoże

on nie sieje i nie orze

nasze dusze jego zbożem

więc błagamy – odpuść boże