Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Usiadłam.
W cichym pokoju.
Pełna zadumy, z oddechem głębokim,
prawie z piersi wyrywającym.
Patrzyłam na meble
i opiłki kurzu unoszące się z dworu.
Patrzyłam na kolor ścian
i na ten stan ciszy.
Wszystko jak karta pokera,
wygrana przed laty.
Tylko wtedy radość
nosiła dziwaczny szum.
Dziś to chyba w całości
jest cichy serca full.
Bo co więcej jest potrzebne,
gdy kręgosłup dorasta?
Chwila ciszy.
Zadumy.
Nie poklask tętniącego miasta.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Szare ulice, betonowy las, W tłumie jestem nikim, Szukam sensu w hałasie i świetle, Ale serce mi krzyczy, że to nie jest to. Reklamy lśnią jak fałszywe gwiazdy, A ja czuję, że...
Spięte powietrze falując w przestrodze porusza krople na niespokojnym czole ogół zmierza tam gdzie nocą nie chodzę grając siebie wciąż gubię swoją rolę tymczasem ten niepokój...
