Za kołdrą z trosk chowasz się, gdy świat przybiera ostrości,

Brodzisz, uciekasz nie widzisz miłości..

Niczym chustka ocierasz z siebie wszelkie ideały,

zostawiasz jedynie smutek na wieki trwały,

Niewiedza Twym Bogiem, więc czego szukasz w kościele?

W ciemności kryje się złego zbyt wiele,

Naciskasz, uciekasz, wymyślasz powody,

Rzucasz pod nogi cierniowe kłody,

Maska radości traci kolory

Przez łzy pod prąd płynące, a od tej pory,

Zbudzić się trzeba, odegnać porażki zmory

Powstawać, zwyciężyć i oddać honory.