Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Jest we mnie takie małe piekło
zowie się egoizm
jest we mnie i czasem boli
nie ma nic gorszego nadto
własne najbardziej ranią cierpienia
nawet gdy są małe albo gdy ich nie ma
ale jest we mnie także niebo
a imię nosi Twoje
przy nim nikną męki piekła moje
tego nieba pragnę jak ratunku
o Twoją obecność proszę
cichą modlitwą, co ją w sobie noszę
Napisane przez
Dobre
4.00 na 6 (4 oceny)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
szalona ciemność i pustka wkoło w tym wszystkim, w samym środku jestem ja trochę samotna, trochę szalona i zła próbując opuścić błędne koło niezwyczajnej tęsknoty walczę lecz sił...
bliżej mi piekła bo niebo jest zakłamane ludziki na siłę wciskają na spocone łby aureolki i skrzydła anielskie kleją budaprenem do żylakowatych pleców zmęczonych od wyćwiczonych...
nie spadłem jak światło zsypano mnie jak popiół na ziemię dano mi cudze imię kazano kochać tłum który mnie nie chciał ich miasta pachniały dymem i rdzą modlili się z głodu...
