wiatr mroźną uwerturę

na struktonitach nam gra

niszczy bieli strukturę

na balustradzie gdzieś łka

 

a ja drobiazgów szukam

pamięci  trącając czas

ciepłem myśli nie zbrukam

choć pragnę kolejnych  szans

 

zmarznięte palce proszą

krusząc powłokę lodu

niech marzenia unoszą

bym nie odczuła chłodu

 

błysk pretensji podsyca

moc piekła miedzy nami

patrząc sobie w oczy

żonglujemy śnieżkami