„Złudzenie”

(wiesz napisany przez Emila do mnie)

jesteś, a jak by cię nie było

nie ma cię, a czuję że jesteś

mówisz, a nic nie słyszę

milczysz, a wiem że chcesz coś powiedzieć

uśmiechasz się, ale nie do mnie

nie widzę uśmiechu, a wiem że jesteś radosna

codziennie pukasz do mnie z rana

nie mogę inaczej, dla nas zawsze jest wiosna

chciałbym być z Tobą, z Tobą u ciebie

wiem że nie jest możliwe, wiem że razem tylko w niebie

nie krzycz, bo usłyszy echo przeklęte

a echo odpowie i wszystko będzie pęknięte

mówię do ciebie: mój słodki cudzie!

chyba postradałem zmysły na Twoim punkcie

ratujcie, ratujcie mnie wszyscy ludzie !!!

24.02.2011 r.

Emil

…………………………………………………………………..

                       „Iluzja”

(wiersz napisany przeze mnie do Emila)

Odchodzisz znów i czasem przychodzisz.

Myślisz, że jestem, a czujesz, że mnie nie ma.

Mówię coś do Ciebie, a nie słyszysz mnie,

Gdy milczę, sądzisz, że coś do Ciebie mówię.

Uśmiecham się do innych, ale też i do Ciebie.

Choć nie widzisz dokładnie, wiesz wszystko.

Przychodzę do Ciebie codziennie z rana i czekam.

Wypatruję naszej wiosny, wsłuchana w śpiew ptaków.

Chcielibyśmy razem u siebie, tam wysoko w chmurach.

Jestem cicha, jak ta wierzba nad wodą jeziora.

Echo swe ucho w nadziei nadstawia. Nic, tylko cisza.

Cudem jest to niebo, drzewo, wodospad i marzenia.

Postradaj dla mnie swe zmysły Emilu, jeśli tylko chcesz.

W punkcie jednym kiedyś staniemy na przekór prawom!

Nie będzie ratunku wtedy, więc pomyśl o tym czasem.

24.02.2011 r.  

Elizabeth