więc może najlepiej zamilknąć

uczucia schować do kieszeni

skryć się w dolinie żalu

utopić w rzece tęsknoty

 

za dużo myśli blokuje

dopływ światła-zasłania

arkadą wspomnień zalewa

nie pozwalając odetchnąć spokojniej

 

i czekać na cud najlepiej

bo może jakaś dusza zbłąkana

nieświadomie otworzy klatkę

pozwoli ulecieć żałości

 

i przywieje jeszcze raz na nowo

maleńką iskierkę nadziei

ona rozpali płomień radości

i słońce zaświeci na niebie