Czekałeś na mnie w szaro błękicie nieba,

gdzieś za drugim końcem naszego świata.

Szkoda, że zabłądziłam i cię nie znalazłam,

mogło być tak pięknie, jak w jakiejś bajce.

Teraz słów zbyt mało i wspomnień nie ma.

W myślach pustka niczym nie wypełniona.

Życie jej nie znosi, więc co do nich włożyć,

gdy brakuje mi ciebie marzeń i spełnienia?

Na horyzoncie już z drzew liście spadają.

Jesienna aura spowiła ten fragment świata.

Jeszcze wypatruję w tęsknocie ciszy ciebie,

a może to ty mnie odnajdziesz pierwszy.

Pójdę naprzeciw ciebie i może się spotkamy.

Za ten horyzont, który drzewa przysłaniają.

Po drugiej stronie świata są jeszcze nadzieje.

Zabiorę je wszystkie ze sobą i będę czekać.

24.10.2026 r. godz. 9:04

Elizabeth