śmierć

największy postrach tego świata

i mnie nie ominął

lęk przed pustką, nieznanym

i byciem zapomnianym

przed kruchością istnienia

oczekiwaniem

przed zimnym ciałem bez ducha

i jego pogrzebaniem

i przed życiem które mimo wszystko 

toczy się dalej

przychodzi nagle

lub zapowiada się wcześniej

jest na liście gości

czy tego chcesz

czy nie chcesz

i mnie tym razem odwiedziła

cisza

nerwowa krzątanina

czas się zatrzymał

a jedno istnienie

zakończyło

jakbym nie pasowała

do tęsknoty

żalu

i niezrozumienia

pogrążają się w smutku

a ja

a ja tańczę we łzach miłości

żałobny taniec

ze spokojnym sercem

i poczuciem wolności

jest ze mną

jego szczenięca radość

i ogromne serce

jakby z międzyświatów dawał znać

że zawsze z nami będzie

i tak celebruję

świadkuję temu pięknemu wydarzeniu

jednemu z najświętszych momentów życia

zastałam światłość zamiast ciemności

ulgę zamiast bólu

i wolność jakiej wcześniej nie czułam

jakże się

zaskoczyłam