Jak,co wieczór w błękitnym fotelu,

piję zrobioną przez siebie herbatę.

Czerń za oknem wciąż przepływa,

wspomnień moc ogarnia mnie.

Już nic nie jest tak jak dawniej,

bo w mym życiu nie ma Cię.

Wszytko,co mi powiedziałeś,

każde słowo,dotyk,gest

wewnątrz myśli moich będzie,

nie zapomnę nigdy Cię.

Ziemia ciało Twe zabrała,

Bóg Twą duszę porwał gdzieś,

lecz widoku,głosu Twego

nie zapomną zmysły me.

Choć w mym życiu jest już inny,

Ty w mych myślach placzesz się.

Wiatr za oknem cicho śpiewa,

ciemność ciągle szepcze coś.

Wiem,że długo będziesz czekał,

gdy w Twym świecie znajdę się.

Już do końca tego świata

iść przez życie przyjdzie nam.

Żadna rozpacz,ból czy strach

 nie rozdzieli nigdy nas.

Już na zawsze obok siebie

wspólna miłość będzie trwać.