Gdy rosną nad tobą i głupca koroną,
szarpią krain twych chmury
...
Ty stój i złóż dla nich kwiaty

Gdy pną się wciąż wyżej a w swym majestacie,
miażdżą z pogardą twe stopy 
...
Ty stój i złóż im kwiaty

Gdy rosną jak skały ku Boskim przestworzom,
nie widząc już własnych korzeni 
...
Ty nie idź do krypty tysięcy

Krocz śmiało wśród nich i palcem wydłub te silne korzenie.
Wśród ciszy upadku, górskiej lawiny bez echa, 
wsłuchaj się w lament niemego. 
On głosem tysięcy, przemówi ustami jednego. 
A słów jego nic nie zagłuszy i słowa jego jak dzwon 

,, Wasza jest chwila.....a do NAS wieczność należy !"