Żadna noc jest niepodobna

żadna przyjaźń niezawodna

Każda chwila jak dzień ckliwy

obnażyły czas zgryźliwy

z mgnieniem oka każdy wątek

pędzi w kręgu pustych świątek

w lojalności wspólnych celów

chwyta dzień wierności wielu

opatrzone szczodrze plany,

wieczne szable, zrywa ze ściany

chodź by były wprzódy baty

i to zewsząd świat rogaty

chodź by piekłem twym wzgardziły

to nieludzkie stręczą siły i na powrót

dla rozkwitu runął murek wewnątrz bytu

Gdzie rodziłaś zła godzino ślepy pozór

nietrwałości, jesteś a więc musisz zginąć

znikniesz, a więc trwaj bez złości w całym

kształcie łask niewieścich, minął termin

twojej zwady, gdy bez żalu znikły troski

żaden stan się nie odrodzi, żadna zwłoka

nie wymówi, nim historie kołowrotu

nie zatoczą skarg wysoko ukorzone głąb

pragnienie, poszukuję teraz zgody, chodź

od siebie się różnimy tam spoglądać

w świat wysoko, na pohybel szerszej

braci na ugorze ludzkich względów tam,

gdzie kiedyś sznur popędów wyciszenia

zew złośliwy próżno szukać klucz

do zamku w którym dawno nie ma wianku