Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Żywioły

Daisy

E.
E.
28 marca 2010·1 min czytania

pada deszcz

czyzby to niebo rozpaczało

nad ludzką głupotą ?

a moze krople

to matczyne łzy

opłakujace śmierć dziecka ?



burza...

to niebo krzyczy

bo milczeć nie może

obserwujac z góry

nienawiść i zło...



wiatr...

bezlitośnie silny

rozsiewa dokoła jęki

beztialsko zabitych za prawdę...



niechaj deszcz obmyje

nasze ślepe oczy

niech z burzą przeminą

wojny i głód

gdy wiatr odpędzi od nas złe myśli

to będzie dopiero parwdziwy CUD.

E.

Napisane przez

E.

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.