Skrzydła młócą lecz żniwa nie będzie, słońce w sejfie chmury schowało, nieruchome opary już wszędzie, wentylator się rusza nieśmiało Pełna moc na łopatki daremna, z braku tlenu...

Konwalia·23 lip 2010

Pięknie śliwa obrodziła w naszym sadzie owocowym, gro śliweczek właśnie czeka, by do skoku być gotowym Skórki lśnią połyskiem lata, miąższ naciska je od środka, jakże musi być...

Konwalia·15 lip 2010

Tyle marzeń niespełnionych w puli z numerkami. Już obraca się machina z naszymi losami. Kłębią się jak piłeczki różne kombinacje. Przydałby się wyjazd na jakieś wakacje. Jeszcze...

Konwalia·14 lip 2010

Ostatnią była nadzieją na beztroski chwile, tak krótko trwały ledwie naście lat, a teraz ją odwiedzam składając na mogile skropiony łzami kwiat Lecz nie jest tu samotna, on stale...

Konwalia·9 lip 2010

Skrzydlaty wiatr jak Pegaz szaleje, łąka odurza wonią rumianków, zamknięte oczy kryją marzenie, byśmy się stali parą kochanków. Tyś koń skrzydlaty, ja anioł w bieli, lecimy razem...

Konwalia·9 lip 2010

ciało zasypia zmęczone noc szczypie pod powiekami buduję drogę do Ciebie utkaną westchnieniami

małgosia·8 lip 2010

Zanurzyłam dłoń w strumyku, uchwyciłam kropli kilka, większość spadła już na ziemię, nim minęła mała chwilka. Ale dwie słoneczne krople, jeszcze chwilę pozostały, meandrując przy...

Konwalia·8 lip 2010

„Zwykły cud" Nieubrane jeszcze w słowo, w dobrych myślach nie nazwane, wielkie ciepło przyszło z Tobą, wielkie dobro nieprzebrane. Co rozświetla wszystkie mroki, co nadziei daje...

igni·7 lip 2010

Piszę wiersz i nie przestaję, skończyć serce mi nie daje. Czy to pióro mną steruje? Czy też dłoń nim operuje? Zna odpowiedź na to głowa, gdy ubiera myśli w słowa, słowa kreśli zaś...

Konwalia·7 lip 2010

Wybacz mi Panie! Stworco zycia i cierpienia, ze sie do Ciebie zwracam. Wybacz, ze osmielam sie Ci glowe zawracac, gdy tylu szczesliwych musisz pokonac, tyle zla rozdac...

aellita·7 lip 2010

Strona goni stronicę oczy gonią słowa pędzi zdanie za zdaniem już książki połowa przełożona zakładką niecierpliwie drżała w gronie voluminów tak, jakby czekała aż ją znowu pochwycę...

Konwalia·7 lip 2010

W gąszczu alei i ulic jak puzzle w układance stoją budynki kamienic, bez tynku, jak przebierańce. Nierozwojowe i ciasne, okryte biedy szarością, w bramie domofon i krata straszy...

Konwalia·6 lip 2010