CZASEM MÓWIMY TAK WIELE I NIKT NAS NIE SŁUCHA CZASEM SŁOWA NASZE SĄ WAŻNE A TRAKTUJEMY JE JAK WIATR CHOĆ SĄ I TE CO RANIĄ TO I DODAJĄ OTUCHY LECZ CZY CZŁOWIEK POTRAFI ZROZUMIEC...

Iwona Tararako·9 kwi 2010

Błyskiem w mym oku Iskrą w mym sercu Spokojem mej duszy Uśmiechem na twarzy Nadzieją w mym życiu Smutkie gdy blisko niema cię Tym wszyskim jesteś mi...

Iwona Tararako·9 kwi 2010

Odchodzę. Zostawiam Cię! Nie pozwolę już zranić się. Więcej nie omamisz mnie. Nabieram sił. Sprzeciwiam Ci się. Odeszłam.. Brak Ci mnie??

Inez·10 kwi 2010

Popełniłam błąd. Straszny błąd. Nie zważałam na Twój los. Jak mogłam? Dokąd prowadziło to? Nie wiem, czy mam prawo żyć. Nie wiem, czy pogodzę się z tym. Przeze mnie Ty. Nie...

Inez·10 kwi 2010

Lekki jedwab spływa po ramionach. Szelest satyny, to suknia. Piękne perły okalają szyję. "Cicha jesteś, moja droga." Lekkim krokiem podchodzę do ciebie. Nieśmiały, trochę...

Anna·10 kwi 2010

Aksamitne odcienie, amarantowe borda, fuksje kardynalskie, karminowe rubiny, alizarynowe czerwienie, szkarłaty tanga wiśniowego, i róze pompejańskie, z czarnymi falbankami,...

Marta·12 kwi 2010

Jak tango argentyńskie, przesycone. Szaleństwem erotyzmem żarliwym, chłepcze. W rytmie gorących ud, silnych ramion. Zabija w samotności. Podobno salsę można tańczyć solo.

Marta·12 kwi 2010

Wyzwalam demony, A one krążą wytrwale, poszukując bezgranicznych. Żywią się. Nie tracą czasu. Balansuję na krawędzi świata, tam ziemię i niebo łączy wstążka. W kolorze otchłani....

Marta·12 kwi 2010

Ja tylko chciałam ulepszyć mój świat wierszami. Dodać mu kolorów, fantazji. Nie udało mi się to moje życie. Nie udała mi się miłość. Wiersze też mi nie wyszły. Poetko- co składasz...

Anka·12 kwi 2010

Pójdźmy dziś na kawę mocną i czarną. Porozmawiamy o życiu, jak dzisiaj się wali. Chcę z Tobą wróżyć z fusów kawy lepsze życie i lepszy świat.

Anka·12 kwi 2010

I wiedz jeszcze, że zaświeci wreszcie słońce- gorące, letnie słońce. I wiedz jeszcze, że odnajdzie się zagubiona droga, zatarty sens. Będą w końcu sukienki, bluzeczki i złote...

Anka·12 kwi 2010

Ciemność ogarnia sferę prywatności. Przytłacza i deformuje rozum, serce, uniesienia duchowe - jasność zanika... ulegając maxymalnej destrukcji, przecinając ludzka nić Ariadny...

Edyta·13 kwi 2010