Zegar wskazywał już północ.

Oddech rodził fantazję,

myśli przewijały się

po ekranie niemożliwego.

Usłyszałam pukanie

do serca mego,

do namiętnej klepsydry,

gdzieś w sercu zamkniętej.

Ktoś chciał rozbudzić

zmarznięte serce.

Pukał głośno

przez namiętne wrota,

aż sama ciekawość

zajrzała ukradkiem,

trzymając karteczkę

z hasłem do bramy.

Otworzył powoli,

zajrzał na czerwono-czarne ściany.

Szukał czegoś wzrokiem,

aż wyciągnął rękę,

chwycił za klepsydrę,

wpisując słowo klucz.

Oddech zmienił się w namiętność,

krople potu rozkwitły na ciele.

Ukradkiem spoglądałam na niego,

zamykając oczy pod dotykiem dłoni,

płynąc już cała

w fantazji wieczoru.